فرياد بر مىآورد كه : آي نماز ! خدا شما را بيامرزاد ! در إيليا مردم شش ترويح مىگزارند [ فقيهان در ميان هر دو نماز مىنشينند ، قاريان در جامعها نشست‌ها برگزار مىكنند ] مذكّران در آنجا بيشتر داستان سرايند [ مگر پيروان أبو حنيفة كه در مسجد اقصا مجلس ذكرى [ نيكو ] دارند كه در آن جا از روى دفتر مىخوانند . كراميان نيز در خانقاه‌هاى خود نشستها دارند . پس از پايان نماز آدينه نگهبانان هلهله سر مىدهند ، وفقيهان در ميان دو نماز روز ودو نماز شب نشست دارند وهمچنين قاريان در جامعها . از جشنهاى نصارا كه مسلمانان آن را شناخته فصل‌هاى سال را بدان مىشناسانند ، فصح در روزهاى نوروز ، عنصره در تابستان ، ميلاد يلدا در زمستان ، جشن برباره « 1 » هنگام بارانها است كه متلك توده‌اى گويد : هنگام جشن برباره ، بنّا زمار « 2 » خود برداره « 3 » ، يعنى خانه‌نشين مىشود . ونيز قلندس كه اين متلك دربارهء آنست : اگر قلندس آمد ، آدم خود را گرم كرده * در خانه بيارامد ، جشن صليب هنگام چيدن انگور ، جشن لدّ به هنگام كشت است . ماه‌هاى ايشان رومى است : تشرين يكم ودوم ، كانون يكم ودوم ، شباط ، آذار ، نيسان ، أيار ، حزيران ، تموز ، آب ، أيلول . فقيه صاحب رأى ومسلمان نويسنده ، در آنجا اندك است مگر در

--> ( 1 ) براي اين جشن ن ك ص 63 پانوشت 3 ومروج الذهب مسعودى 3 : 407 . ( 2 ) شايد : نى لبك . ( 3 ) متن : إذا جاء عيد برباره فليتخذ البناء زماره .